Gewestelijke finale bandstoten 5e klas in ‘tVeld (update 2)

Na 5 ronden stonden Hein van den Hoven (DES) en Tjeerd Aukema (Hazefelder) nog 1 en 2, maar er waren nog 3 spelers met 6 punten. Er is gespeeld volgens het systeem De Bruijn op 3 biljarts. Hein verloor zondag eerst van de latere kampioen Winfried Lemmers met 19-30 in 29 beurten. Tjeerd wist 1 punt te scoren tegen Klaas Deuzeman in een remisepartij van 44 beurten. Hein verloor vervolgens in de voorlaatste shift met 26-30 van Jan Beers in 28 beurten. Bij het starten van de laatste shift was jammer genoeg de kampioen al bekend. Tjeerd wist met 30-29 nog nipt te winnen van Jaap Boon in 35 beurten en dat was goed voor zilver.

Eindstand

Finale verslag van Tjeerd Aukema:

Vrijdagochtend eerst de afweging of ik me zou afmelden ivm een week van zware griep die me had geveld. De pot was mijn grootste vriend de afgelopen dagen. Ruim 4 kg kwijt geraakt aan (over)gewicht….

Aan de andere kant, hoe vaak speel je nu een gewestelijke finale? Dus op naar ‘t Veld, waar ik de eerste partij Hein kon gaan aanmoedigen, want 8 spelers op 3 tafels gaat nu eenmaal niet. Mijn eerste partij tegen Co van Diest. na 14 beurten al 2 caramboles gemaakt. Waarschijnlijk toch de griep van de afgelopen week die me parten speelt, of is het gewoon de wedstrijdspanning? In ieder geval niet opgeven en dat betaalde zich uit, want na 32 beurten de benodigde 30 caramboles gemaakt. De tweede partij tegen Carla Hoeppe, de enige dame in het gezelschap. Een dame die haar mannetje staat, want zij versloeg onder andere de latere kampioen…

In een gelijk opgaande strijd trok ik uiteindelijk de overwinning naar me toe, door in de een na laatste beurt een serie van 8 aan te laten tekenen. De laatste ging in de beurt erna, zodat we de maximale score hadden na 2 rondes.

Zaterdag weer vol goede moed naar ‘t Veld. Onder het oog van enkele trouwe supporters wilde het niet lukken. De eerste twee partijen verloren, waarvan vooral de eerste erg pijn deed; na een achterstand van 10 caramboles gelijk komen, een voorsprong nemen en deze dan toch weer inleveren in de laatste fase van de partij. Of de biljardé van mijn tegenstander (gevolgd door een serie van 5!) mij de das om deed? Uiteindelijk verlies ik van mezelf. Te veel spanning en te graag willen…

Na de soep met broodjes (prima verzorgd door De Vriendschap) de laatste ronde tegen Hein van den Hoven. We hebben uiteraard ook samen de DF gespeeld, dus Hein had nog een revanche tegoed. Althans, dat vond hij. Ik dacht er anders over. Echter, Hein had wel 2 matchpunten meer, dus er was mij alles aan gelegen om als winnaar uit de bus te komen. Er waren nu voor mij geen supporters meer en dat zal misschien de reden zijn, dat het nu wel liep. Hein kwam niet in zijn spel en uiteindelijk werd het een vrij gemakkelijke overwinning voor mij en stond de stand na 5 rondes, zoals beschreven in mijn andere bijdrage, op het bord.

Zondag was weer een geheel andere dag. Doordat het De Bruijn Systeem werd toegepast, verliep de indeling niet geheel naar wens van de spelers. Waarom in de eerste helft van de zesde ronde de nummers 1 en 3 tegen elkaar en de nummers 2 en 4? Dit betekende dat er meteen een stuk spanning uit het toernooi verdween. Grootste slachtoffer was Hein die zijn match als nummer 3 verloor van de nummer 1. Zelf speelde ik remise tegen Klaas, de nummer 4. Een voorsprong van 30-28 werd door Klaas in de nabeurt teniet gedaan. Achteraf de doodsteek voor het toernooi, want in de tweede helft van de 6e ronde, speelde de nummer 1 zijn laatste partij, terwijl de nummers 2 en 3 na 6 rondes niet speelden. Daar de nummer 1 won, was hij voor het spelen van de laatste ronde al kampioen en restte de nummers 2 en 3 de strijd om de zilveren medaille. De laatste wedstrijd won ik nipt met 30-29, zodat de tweede plaats mijn deel werd.

Al met al redelijk tevreden, al had ik het idee dat er meer had ingezeten….

Tjeerd

Verslag van Bertus Biersteker (WL De Vrienschap ‘t Veld)

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *